تبليغاتX
سایه

سایه

غصه های دل تنها را به کسی باید گفت،یادمان باشد به کسی هیچ نگوییم!

پاییز

 

روزهای طلایی پاییز رنگ رنگ و گونه گون٬همچون برگهای زرد

خزانی رهسپار جویبار ثانیه هایند!

                                               و

                                                شبی طولانی٬

آغاز فصلی سپید را نوید میدهد!!

زمان میگذرد و من نظاره گر برگهای خزان زده ای هستم که هر

یک به رنگی دیگر گون٬بازیچه ی دست بازیگر باد بوده اند!!

برگهایی که آفتاب کم رنگ پاییز هیچ گرمایی به آنها نبخشیده

است!

و اکنون زرد و سرخ ٬خشکیده و نیمه خشک٬تن به جویبار جاری

زمان سپرده اند!

زمستان در راه است!

زمستان در راه است و من به طراوت برگ سبزی می اندیشم

که بر شاخسار امیدوار این درخت٬

                                    به انتظار بهار٬

                                            "مانده تا برف زمین آب شود"

                                  *****

غصه ها ابر زمستان می شوند!

ابرهای  غصه باران  می شوند !

نم نم  باران  زمین  خسته  را

مرهمی بر زخم پنهان می شوند!

این دوبیتی رو تقدیم میکنم به دوست مهربون و بزرگوارم نکیسای عزیز

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم آذر 1386ساعت 23:37  توسط سایه  |