تبليغاتX
سایه

سایه

غصه های دل تنها را به کسی باید گفت،یادمان باشد به کسی هیچ نگوییم!

مارا فروختند!

مارا فروختند به بهانه ی بهایی که نستاندند!!!

و چه بی بها بود بهایی که به ما میدادند٬

                                                       آن روزها که گذشت!

همه هر چه بود دوستی و صفا و صمیمیت بود آن روزها!!

همه همدل و دلسوز٬

                              همه دوستان یکرنگ!

زندگی بازی نیرنگ و ریاست!

زندگی مثل سیاست ٬سیاهست سیاه!

آدمها خیلی فرومایه تر از....

گاهی می اندیشم که چقدر تا انسانیت راه است؟!

من ساده و صادقانه با همه دست دوستی داده ام!

غافل از خنجری پنهان که در دست دیگر دارند!!

من هرگز نیرنگ فریبکاران دوست نما را باور نداشته ام!

و عشق ورزیده ام ٬

                           به عشق دروغ دوستان !!

دوستان آن روزهایی که گذشت!!!

دوستانی که اگر امروز بامن دشمنی نکنند ٬

                                                        خیلی لطف کرده اند!

و باید ممنونشان باشم! 

و صد البته بنا بر آنچه رسم روزگار سفله پرور است٬

روزگاری دیگر باز هم دوستان من خواهند بود!!

                                                               امانه بدان منوال!!

خیلی درد آوراست!!

وقتی به چشم  خود میبینی که با از دست دادن یک موقعیت

 تنهای تنها مانده ای!

این روزها عشق را هم باور ندارم!!!

خدا کند که بر خلاف همیشه آنچه را احساس میکنم ٬

                                                               اشتباه باشد!!!!

خدا کند اشتباه باشد!

خدا کند اشتباه باشد!

از اون روزها فقط چند تا دوست برام مونده٬کمتر از تعداد انگشتهای یک دست!!!

آره دوست من شما رو میگم شما که نوشته های منو میخونی و هیچوقت

 نظرتون رو برام نمینویسین!!

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت 1:39  توسط سایه  | 

به او که تنها لاشه گندیده ی یک انسان است!!!!

 

تو آن دیوی که آدم مینمایی !

بیابانی  و  خرم    مینمایی !

تو آن بیگانه ای در خلوت دل

که خود را یار محرم مینمایی !

               ****

الهی هستیت با غم عجین باد!

الهی  اوج  پروازت  زمین  باد  !

گلت پژمرده و پاییزی و خشک

در  اول  روزهای  فرودین  باد !

*من اهل نفرین نیستم نمیدونم چی شد که اینا رو نوشتم !!!!

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم شهریور 1386ساعت 23:32  توسط سایه  | 

 

ساقیا٬ آن  آب  آتشناک  کو؟

آنکه آتش میزند بر خاک  کو؟

ساقیا٬ جان داروی دلهای ما

مرهم ریش دل صد چاک کو؟

جان ماآلوده ی اندوههاست!

آنکه جان را مینماید پاک  کو؟

آفرین  بر تاک  و بر  فرزند   او

تاکه بوسم دست وپایش تاک کو؟

گفت واعظ می حرام شرعی است!

دست خط خواجه ی  لولاک  کو؟

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم شهریور 1386ساعت 16:9  توسط سایه  |