غصه های دل تنها را به کسی باید گفت،یادمان باشد به کسی هیچ نگوییم!
که دل معنای تنها یست دیگر
چو آن آیینه ی زنگار بسته ام
کسی تنها تر از ما نیست دیگر!
***
بیا ای اشک امشب یاریم کن
بیا ای غم بیا دلداریم کن
بیا ای مرگ ای دستت شفا بخش
بیا درمان این بیماریم کن !
من از این حیرانم که چرا خار بیابان خار است
و گل باغچه ی همسایه
این همه پر گل و زیبا شده است!!!!
دلی با وسعت آیینه خواهم
دلم صحرای خارستان غمهاست
الهی آتشی در سینه خواهم.
و عشق هم دروغی بیش نیست !
مثل تمام دروغهای دیگر زندگی !
چقدر درد اور است که هیچگاه و در هیچ کجای این دنیای پهناور
جز دروغ هیچ چیز دیگری ....
ما مثل تمام دروغگو ها از دروغی تلخ پا ی در عرصه این دروغستان
نهادیم
و مثل تمام دروغگو ها،دروغ آموختیم و دروغ آموختیم .
دروغ آموختیم و دروغ گفتیم ،
دروغ گفتیم به همه !!
و همه دروغ میگفتند به همه !!!
و آنقدر دروغ گفتیم تا دروغ حقیقت شد و حقیقت افسانه ای دروغ ،
و آنگاه به خودمان هم دروغ گفتیم ،
آری به خودمان هم دروغ گفتیم و از پس این همه دروغ ،عشق سر برآورد.
و تو ای مهربان سبز
دریاب که زمان میگذرد!!!!!
